BLOG: Hoofdagent Hasan politieteam Dongemond | IK BOVEN ALLES

BLOG: Hoofdagent Hasan politieteam Dongemond | IK BOVEN ALLES

Tientallen meters spookrijden, gevaarlijk slalommen langs pionnen en de politiemedewerkers uitmaken voor rotte vis omdat ze er niet langs mogen. Enkele automobilisten hebben zich vrijdag na een ernstig ongeval in Werkendam van hun slechtste kant laten zien. Hoofdagent Hasan kan er met zijn verstand niet bij. ,,Zijn wij zo ver gezakt dat ons eigen belang boven het leed van een ander staat?”

Blog: Ik boven alles

Vrijdag 2 november 2018, een vroege dienst incidentenafhandeling in het gebied van het land van Altena. Meestal kent een doordeweekse vroege dienst in dit gebied een rustig verloop, alhoewel dit met ons werk nooit van te voren te voorspellen is.

De dienst begint direct met een overvalalarm op een middelbare school. Dit om 07.00 uur ’s ochtends. De kans is klein dat het een reële overval is, nota bene op een middelbare school en op een tijdstip dat je verwacht dat de medewerkers de school openen. Echter moeten wij elke alarmmelding serieus nemen, dus ook dit overvalalarm. Onderweg krijgen wij van de meldkamer te horen dat het alarm correct is afgemeld. Toch moeten wij uit voorzorg altijd doorrijden en contact maken met een medewerker. Gelukkig blijkt het inderdaad een vergissing, en na een praatje gemaakt te hebben met de directrice, zijn wij onze dienst vervolgd. Later op de ochtend krijgen wij nog 2 inbraakalarmen, een bij een restaurant, en een bij een basisschool. Ook deze blijken gelukkig loos te zijn.

Net op het moment dat wij denken dat wij de dienst om 14.10 uur met deze meldingen kunnen afsluiten, krijgen wij de opdracht om met spoed te rijden naar de Bandijk te Werkendam. Aldaar zou op de kruising met de Dijkgraaf Den Dekkerweg een aanrijding met letsel hebben plaatsgevonden tussen een auto en een scooter. Met optische licht- en geluidssignalen gaan wij ter plaatse. Ter plaatse aangekomen, zien wij een zwaar gehavende bromfiets op de weg liggen, met even verderop een auto met een flinke deuk en een barst in de voorruit. Vaak voorspelt een dergelijke schade niet veel goeds omtrent het letsel van het slachtoffer. De ambulance was net voor ons ter plaatse gekomen, en had het slachtoffer reeds in de ambulance geplaatst. Daarvoor hadden omstanders al eerste hulp verleend, chapeau! Van de verpleegkundige kregen wij te horen dat het letsel in eerste zicht lijkt mee te vallen. Het 16-jarige slachtoffer heeft letsel aan zijn gezicht, gelaat, en mogelijk een hersenschudding opgelopen. Hij is wel altijd goed aanspreekbaar geweest. Dit is voor ons een opluchting, het had veel erger kunnen aflopen. De bestuurster van de auto was ernstig ontdaan. Zij had bij het afslaan de bromfietser, mogelijk door de laagstaande zon, niet zien aankomen. Gelukkig werd zij goed opvangen door reeds aanwezige familie.

Als wij ter plaatse komen bij een dergelijke aanrijding, komt hier veel bij kijken. Wij moeten allereerst zorgen voor een veilige werkomgeving, voor ons, maar ook voor de ambulance en andere hulpverleners. Als de ambulance nog niet ter plaatse is, moeten wij eerste hulp verlenen aan het slachtoffer. De betrokkenen en getuigen moeten opgevangen en gehoord worden. Sporen moeten worden veiliggesteld, en als laatste moeten wij zorgen voor een goede doorstroming van het verkeer, voor zover dit nog mogelijk is. Je kunt je voorstellen dat het heel wat moeite kost om al deze werkzaamheden met 2 agenten uit te voeren. Al helemaal als je wordt tegengewerkt door omstanders of andere verkeersdeelnemers.

Helaas hebben wij dit gisteren wederom mogen ervaren. Met pionnen hebben wij geprobeerd om de weg zo goed mogelijk af te zetten en aan te geven welke rijrichting de andere verkeersdeelnemers moeten volgen. Volgens mij spreekt het voor zich dat zodra je een zwaar gehavende bromfiets midden op de weg ziet liggen, met daaromheen een groot aantal brokstukken, dat je hier niet doorheen gaat rijden maar een alternatieve route kiest.

Het verbaasde mij gisteren wederom wat voor capriolen mensen uithalen om maar geen minuut vertraging op te lopen onderweg naar hun bestemming. Mensen die tussen de pionnen door manoeuvreren, mensen die tientallen meters lang spookrijden, mensen die onze aanwijzing niet opvolgen. Mensen die raar opkijken als jij ze aanspreekt op het feit dat ze dwars door het sporenbeeld heen rijden. “Ja maar, ik moet daar zijn!” of “Mag ik er echt niet door? Ik moet die kant op!” zijn wederom de veelgehoorde reacties geweest. Als je mensen dan aanspreekt een klein stukje door te rijden en verderop te keren, of een alternatieve route te nemen, krijg je chagrijnige gezichten of reacties vol onbegrip.

Alsof ik daar sta om hen bewust tegen te werken, en alsof ze niet kunnen bedenken dat er wellicht iemand in de ambulance ligt die vecht voor zijn leven! Zijn wij zo ver gezakt dat ons eigen belang boven het leed van een ander staat? Dat wij liever dwars over brokstukken van een ernstig gehavend vervoermiddel rijden, in plaats van een klein stukje omrijden, wat ons hooguit 1 á 2 minuten extra van onze tijd kost? Is onze tijd tegenwoordig zo kostbaar, en moet alles en iedereen hiervoor wijken?

Uiteindelijk hebben wij een tweede politie-eenheid moeten aanroepen om het verkeer in goede banen te leiden. Een eenheid die op dat moment wellicht ergens anders ingezet had kunnen worden, bijvoorbeeld bij een heterdaad inbraak, of een melding van een reanimatie. Bij een melding waar enkele minuten te laat wel het verschil kan maken, tussen leven of dood. Bedankt beste verkeersdeelnemer, en nogmaals excuses dat wij 2 minuten van jouw kostbare tijd hebben ontnomen.

Hoofdagent Hasan

Laat je horen via een audio, video of tekst WhatsApp 0682279988
Powered by
error: Content is protected !!
%d bloggers liken dit: